Terugblik Corn Husk Dolls Workshop

Op 28 september 2025 leerde Shawna Sunrise (Diné/Kewa) ons Corn husk dolls (maïsblad/maïsschil-poppen) maken. De locatie was restaurant Mondani in Lochem. We begonnen de dag op zijn indiaans met een groet aan de morgen en aan de dag: “Yá’át’ééh abini”

Shawna vertelde over de betekenis van de popjes die niet alleen kinderspeelgoed waren. De popjes maak je als cadeau voor familie en vrienden ter gelegenheid van de oogstfeesten, het is een uiting van dankbaarheid, een feestelijke versiering en een onderdeel van de gebeden voor regen en oogst voor het komende seizoen. Het maïsblad dat wij gebruiken voor het maken van popjes diende ook als verpakking om eten in te bereiden vertelde Shawna.

Vlees met chili werd gekookt in blad van blauwe maïs en afgekoeld als voedselpakket meegegeven. Gele maïsbladeren dienden als ‘bewaardozen’ voor meel. In de grond, onder een laag kolen werden er tortilla’s mee gebakken. Na Shawna’s inleiding gingen we aan de slag met water doorweekte maïsbladeren die daardoor flexibeler en hanteerbaarder waren. Met een theedoek op tafel tegen de nattigheid werd stap voor stap uitgelegd hoe we de bladeren zodanig konden samenbinden dat er een hoofd en een lijf (al dan niet met benen) ontstond. Na enige inspanning lukte dit iedereen. Met nieuwe bladeren werd het popje armen en handen geven.
De basis was klaar voor versiering met haren, kralen en andere attributen. Opmerkelijk was dat de poppetjes bewust géén gezichtjes of gezichtsuitdrukking kregen. De reden hiervoor was dat wij als mensen ook niet continu met dezelfde gezichtsuitdrukking lopen. Het ene moment zijn we blij en lachen we, het andere moment zijn we boos of verdrietig. Je mentale gezondheid is niet één constante. Om je als kind te kunnen blijven identificeren met het popje, moet het popje niet over maar één uitdrukking beschikken (altijd blij, altijd boos, altijd verdrietig). Op deze manier krijgen emoties de ruimte die er gewoon mogen zijn. Bijzonder, niet waar?
Ook andere stammen blijken popjes met niet ingetekende gezichten te maken met soms een iets andere verklaring. Bij de Six Nations bijvoorbeeld krijgen popjes geen gezichtjes zodat kinderen zich vrij kunnen identificeren met verschillende rollen die ze in hun spel met elkaar spelen. Ouders krijgen zo inzicht in rollen waarmee kinderen zich graag identificeren. Na een jaar (cyclus) worden de oude popjes geofferd bij een oogstfeest en worden nieuwe gemaakt voor het komende jaar. Hiermee is de cirkel rond. Het proces van loslaten van het oude en opnieuw beginnen/openstaan voor wat komen gaat wordt symbolisch en ritueel vormgegeven. Je neemt afscheid van het oude en er komt altijd iets nieuws voor terug wat je met open armen mag ontvangen. Wat een prachtige diepzinnige levenslessen krijgen deze kinderen op jonge leeftijd al mee en wat een mooie open levenshouding ligt hierin besloten.

Shawna benadrukt extra dat de popjes nooit zijn bedoeld om te schaden. Het maken is stimulans voor creatieve uiting, om mensen gelukkig te maken. Corn dolls worden gemaakt om te bidden voor regen en klimaatverandering! Aan het einde van de dag werden alle creaties tentoongesteld en konden we elkaars werk bewonderen.

Lieve Shawna ontzettend bedankt voor het delen van je kennis en verhalen over jouw gemeenschap, jouw leven en jouw wereld. Hopelijk gaan wij ook de vele duurzame waarden van jullie manier van leven inzien en leren integreren in ons eigen leven!